Dnia 19.01.2010 roku odbyło się inauguracyjne spotkanie sekcji filozofii religii. Do dyskusji nad tekstem Alvina Plantingi „Bóg, wolność i zło” wprowadzenie przygotowała Milena Jakubiak, zarysowując ujęte w książce dowody na istnienie Boga oraz stanowisko samego autora.
Spotkanie dotyczyło dowodu ontologicznego na istnienie Boga, a w szczególności jego wersji przedstawionej przez Plantingę, którą porównywaliśmy z dowodem stworzonym przez Anzelma. W dyskusji wyszliśmy od poprawności logicznej argumentu, analizując jego zapis w systemie S5. Formuła średniowiecznego filozofa wzbudziła burzliwą dyskusję, ze względu na brak należytej argumentacji dla kolejnych kroków schematu. Dużo miejsca poświęciliśmy analizie poprawności przekładu średniowiecznego dowodu na język światów możliwych, w którym Plantinga ujął swój argument, a także różnicy pomiędzy możliwym i koniecznym istnieniem maksymalnej wielkości, oraz następstw wynikających z tego rozróżnienia dla dowodu ontologicznego oraz poprawności jego wprowadzenia do formuł Anzelma i Plantingi.
Zestawiliśmy także ze sobą istniejący w schemacie prekursora dowodu zapis odnośnie „czegoś, od czego nic większego nie może być pomyślane” oraz „maksymalną wielkość” ujętą we współczesnej wersji, starając się odnaleźć podstawę dla takiego ujęcia stanowiska Anzelma przez Plantingę. Zastanawialiśmy się także nad tym, czy argumentacja amerykańskiego filozofa faktycznie daje podstawy do uznania racjonalności teizmu. Dowód ontologiczny spotkał się z krytyką ze względu na brak właściwej argumentacji odnośnie przełożenia istnienia bytu w intelekcie na istnienie w rzeczywistości.
W spotkaniu udział wzięło 9 osób. Ostatecznie uznaliśmy, iż przyjęcie dowodu i tak wymaga najpierw wiary w możliwość istnienia bytu maksymalnie wielkiego, zatem daje ewentualne wsparcie dla już istniejącej wiary. Chciałoby się powiedzieć: zbyt dużo możliwości, za mało konieczności.
